Arhiva > Sanja Atanasovska

умирам во седум осмини

Кога ќе ме нема кажи нешто за мене, но внимавај да не биде празно.  Тој што не умрел  не знае како е да се живее.  Се уриваат лажните љубови како куќи со кревки темели и го убиваат човечкото во луѓето.  Јас секоја година по еднаш умирам  во седум осмини  во ритамот на моите чекори  додека […]

Pročitaj cijelu poeziju

во вечните книги

Кога ноќта ќе дојде по своето и ќе преспие во празната стомна не плаши се од оваа вселена од зборови што ти ја давам без повод за да ја чуваш занавек. Во малите места луѓето ја убиваат осамата. Кога нема да бидам на работа кога дома ќе ме нема не барај ме на погрешно место […]

Pročitaj cijelu poeziju

ќе ја изгаснам љубовта

Ќе ја изгаснам љубовта како светло во собата кога ќе сфатам дека е порок кога ќе стане неразумна кога ќе биде невозвратена кога ќе ги растоварам сите црни мисли што му тежат на овој ден и на овој живот ќе живеам праволиниски ќе пишувам сосема обично ќе ја изгаснам љубовта како светло во собата кога […]

Pročitaj cijelu poeziju

патувања

Се враќам од патувања со глава полна спомени. Сега можам да спијам во својата куќа без темел во својата соба без покрив да разговарам со ѕвезди да населувам магла во празните тефтери додека песок и камења се топат во моите раце. Од патувања се враќам со куфер полн сеќавања и знам дека ова е само […]

Pročitaj cijelu poeziju

минута презир

Им дадов години со љубов, а ми вратија со минута презир. Си ја гледам несреќата во истуреното кафе си го живеам животот со прашања без одговор. Преку прозорец од стакло ми ја допираат раката за утеха и во нивните очи летаат кукавици добивам само минута презир. Самотијата нема врска со професијата нема врска со поезијата […]

Pročitaj cijelu poeziju

море од радости

Еднаш неделно пливам во море од радости во костим од зелени треви сеам камчиња на дното се извивам во бранови од среќа ја земам улогата на сирена пливам далеку пред другите о, море мое полно со радости те молам не пресушувај.    

Pročitaj cijelu poeziju

единствен си

Единствен си како мој матичен број како прва љубов што ја гори младоста како страв меѓу четири ѕида единствен си а сепак ме избриша единствена сум а сепак дозволи заборав да ги изеде моите очи.

Pročitaj cijelu poeziju

тивка војна

Ти објавив тивка војна реков прва ќе стигнам на целта ветив ќе се заљубам со сите нишани ќе засадам дрвце ќе се родат плодови за сите нас почнав тивка војна војна што трае со години.  

Pročitaj cijelu poeziju

во реалноста

Кога ќе ми здодее совршенството од приказните се враќам во реалноста на непријателот му давам леб ми враќа со камен ми ја пали куќата ми ја разгорува несреќата во реалноста ме будат камбаните од црквите во највисокиот град на Балканот тука се раѓам повторно во срцето на мојата кукавички поразена земја.

Pročitaj cijelu poeziju

љубов во форма на љубов

Нема ривалство има само љубови, отворени како карти оставени на послужавник за да ги освојат нашите и нивните празни срца. Нема ривалство има само слатки отрови, подготвени од некого и некаде по таен рецепт. Има само бесконечност простор и време, а во него љубов во форма на љубов.

Pročitaj cijelu poeziju

prev posts