U noći punoj mjesečine
mlada Luna prošetala šumom
posrebrila brezi kose fine
mala kola kloparaju drumom.

.

Hej, zingaro, la Luna e rossa
krade noći tvoja violina
draga ti je zaplesala bosa
u haljini od crnog muslina.

.

Ej, gitano, kako ljubit znadeš
ukrao si srce plavoj ženi
zvukom tvoje violine kradeš
njenu ljubav, poljupce u sjeni.

.

Neka plače tvoja violina
neka boli, neka duša rida
teška tuga postaje  milina
kad se voli bez okova i stida.

.

Nesta Luna, nesta mjesečine
utihnuli violine zvuci
krasan privid  prhnu u visine
ničeg nema u pruženoj ruci.

.

Napisala:Marija Juračić

Pjesma je objavljena u međunarodnoj antologiji najljepših pjesama „Tamo gdje Sava ljubi Dunav“ a žurnalist, prevodilac i književnik Zlatomir Jovanović  preveo ju je na romski jezik.

 .

Ane raći pherdi ćhonutesa
E terrni luna phirda ano voš
Galbenosarda e brezake bal laćhe
Cikne vordona ćalaven e dromesa.

.

Hej, Zingaro, la luna e rossa
Ćorel e raća teri kemana
Teri kamli khelda prrnangi
Ano fstano katar o kalo muslin.

.

Ej, hitano, sar djane te ćumide
Ćordan o ilo e nila rromnjako
Tire vakoske violinasa ćore
Lako kamlipe, e ćumidimata ano ućhalinipe.

.

Makh rovel teri kemana
Mekh dukhal, mekh e hatma rovel
Phari dukh kerdol laćhipe
Kana kamelpes bi verigorengo thaj kamlimasko.

.

Hasajli e luna, naj e ćhonutnarka
Aćhile e kemanake vak
Laćho dikhlipe pharilo ane ućimata
Khanći naj ano lundjardo vast.