Brojim do deset
pa počinjem da dišem
ovaj vazduh koji ima ukus sjevera
Uzimam olovku
i počinjem da pišem,
tek onako, da loše misli otjeram
I brojim dane,
brojim loše godine
što kače se za mene
ko’ limeno ordenje
Napolju je mećava,
a srce mi prokišnjava
Još se i sad prisjeća
jednog davnog proljeća
željo moja najveća
Jer tvoja bosa stopala
u oku su mi ostala
pa sad tamo snivaju
Kao neki tuđi san
teče život dan po dan
kao crno bijeli film
u kome i ja statiram
živim, a ne postojim
Jer tvoja bosa stopala
u oku su mi ostala
pa sad tamo snivaju
staru bol dozivaju
Još se srce prisjeća
jednog davnog proljeća
željo moja najveća

https://youtu.be/RXkOpKpqWrA?si=QbALfaXn2os9UUes